Leestijd: 3 minuten

“Do not significantly harm” is het mantra van de nieuwe EU-regelgeving die op 10 maart 2021 is ingegaan. Duurzaamheid is onontkoombaar, of je nou gelooft in klimaatverandering of niet. Dat is mijn beleving van de huidige publicatie van de Sustainable Finance Disclosure Regulation (EU) 2019/208 (SFDR).

SFDR zorgt voor transparantie

Ik juich dit toe, want de SFDR verplicht instellingen om transparant te zijn over hun producten. Dit helpt om betere (duurzame) besluiten te nemen, of het nou gaat om je eigen onderneming of de afweging of je zaken wilt doen met of beleggen in een grijze onderneming. Greenwashing (je groener voordoen dan je bent) ligt niet alleen op de loer, maar is de praktijk van alledag. Hoe vind je je weg in het (groene) woud van beloftes of obscuriteit van de verschillende aanbieders?

Je wilt immers weten hoe jouw geld besteed wordt, zeker als investeerder maar ook als geldverstrekker. Voor de asset managers is het via het “Funds of funds”-principe ook noodzakelijk om de look-through inzichtelijk te maken. Oftewel wat gebeurt er met de aan mij toevertrouwde middelen die ik weer aan een derde heb toevertrouwd?

Sturen met funding

Zoals het credo van “Wie is de Mol” luidt: “Follow the money”, ben ik (en gelukkig velen met mij) ervan overtuigd dat we de klimaatdoelen van Parijs kunnen realiseren met geld dat door banken, verzekeringsmaatschappijen, pensioenfondsen, vermogensbeheerders en andere grote niet-financiële bedrijven wordt ingezet in onze economie.

Dit is ook waar de SFDR en de NFRD zich op toespitsen. Nu betreft het nog hoofdzakelijk het beschikbaar maken van informatie over de producten en de intenties van voornoemde bedrijven, maar vanaf 2022 zal de SFDR nog veel verder gaan. Data die tot nu toe voor regelgevingdoeleinden niet verzameld hoefde te worden, moet per januari 2022 en masse gerapporteerd worden.

Wat betekent dit nu?

Dat betekent dat je als financiële instelling eigenlijk nu al gestart moet zijn met het vastleggen van niet-financiële gegevens over de producten en processen in het bedrijf. Dus naast het aanpassen van de prospectus, marketing- en salesmateriaal en de website, moeten we duurzaamheidsaspecten en -risico’s in kaart gaan brengen, maar ook monitoren.

Hoe houd je dit allemaal goed in de gaten? Wat mij betreft zijn er veel overeenkomsten met CDD/KYC, waar ik in een ander blog al eens over schreef. Binnenkort starten wij met een Benchmark Duurzaamheid die organisaties helpt hun positie ten opzichte van de branche in kaart te brengen, inclusief de stappen die nog gezet kunnen worden om naar een hoger volwassenheidsniveau te gaan.

Er is vaak al veel data over duurzaamheid beschikbaar (en dit zal alleen maar toenemen), maar waarover je nog niet beschikt in je organisatie.

De basis op orde: wendbaarheid

Alles bij elkaar zal deze regulering de financiële markt en bovenal de maatschappij enorm helpen. Maar de noodzaak om als organisatie datagedreven te worden, neemt toe. Naast Privacy en Security by design bewegen we nu ook naar Compliancy en Sustainability by design. Dit betekent het vastleggen van (meta)data in bestaande en nieuwe systemen en processen. Voor iedereen met een wendbaar dataplatform een relatief eenvoudige klus. En anders is het nu het moment om ook het dataplatform te verduurzamen!

Door data op het kleinste detailniveau op te slaan, een goed business-objectenmodel te creëren en bronnen te scheiden van de integratielaag en de presentatielaag, krijg je een wendbaar datafundament. Het invoegen van nieuwe (duurzaamheids-) data is dan een relatief simpele exercitie.

Een belangrijke tip

Gelukkig is er nog voldoende tijd om de integratie te realiseren, maar zorg ervoor dat je intussen wel alle SFDR-data verzamelt om in januari 2022 geïntegreerd en geautomatiseerd te kunnen rapporteren!

Heb je interesse in onze Benchmark Duurzaamheid of heb je andere vragen, laat het mij weten!